گوشی‌های تاشو زمانی واقعاً کاربردی می‌شوند که نمایشگر بزرگ آن‌ها فقط برای تماشای فیلم یا وب‌گردی نباشد و بتوان از فضای اضافه برای اجرای هم‌زمان چند برنامه استفاده کرد. در نسل جدید گوشی‌های تاشو، تفاوت مهم میان محصولات مختلف بیش از گذشته به نرم‌افزار چندوظیفگی، پنجره‌های شناور، تقسیم صفحه و نوار وظیفه مربوط می‌شود.

در حال حاضر گوشی‌هایی مانند گوگل پیکسل ۱۱ پرو فولد، سامسونگ گلکسی زد فولد ۸ و موتورولا ریزر فولد رویکردهای متفاوتی برای استفاده از نمایشگر داخلی دارند. گوگل روی سادگی و قابلیت‌هایی مانند پنجره‌های شناور و جابه‌جایی سریع میان برنامه‌ها تمرکز کرده است. سامسونگ ابزارهای گسترده‌تری برای مدیریت چند پنجره ارائه می‌دهد و موتورولا نیز امکاناتی مانند Split Screen و Freeform را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

باز کردن گوشی‌های تاشو فقط به معنی داشتن نمایشگر بزرگ‌تر نیست؛ بخش مهمی از تجربه کار با این گوشی‌ها به تنظیمات نرم‌افزاری آن‌ها مربوط می‌شود. اگر این تنظیمات را درست انتخاب کنید، جابه‌جایی بین نمایشگر اصلی و نمایشگر بیرونی، اجرای هم‌زمان چند برنامه و استفاده از صفحه‌کلید بسیار راحت‌تر خواهد شد.

انتخاب محل حسگر اثر انگشت در گوشی فقط به ظاهر دستگاه مربوط نمی‌شود و روی سرعت باز کردن قفل و راحتی استفاده روزمره هم تأثیر دارد. در سال‌های اخیر حسگرهای زیر نمایشگر به یکی از ویژگی‌های رایج گوشی‌های هوشمند تبدیل شده‌اند، اما بعضی از گوشی‌ها همچنان حسگر اثر انگشت را روی دکمه پاور یا لبه کناری قرار می‌دهند.

این تفاوت در گوشی‌های تاشو بیشتر دیده می‌شود. به دلیل وجود دو نمایشگر و محدودیت‌های طراحی، استفاده از حسگر فیزیکی در لبه گوشی می‌تواند راهکار ساده‌تری باشد. در مقابل، گوشی‌های معمولی پرچمدار بیشتر به سمت حسگرهای زیر نمایشگر رفته‌اند.