لینوکس سال‌هاست در سرورها و زیرساخت‌های سازمانی حضور پررنگی دارد، اما استفاده گسترده از آن روی کامپیوترهای اداری دولت‌ها موضوع متفاوتی است. در سال‌های اخیر چند کشور تلاش کرده‌اند وابستگی خود به نرم‌افزارهای اختصاصی خارجی را کاهش دهند و در این مسیر، لینوکس و نرم‌افزارهای متن‌باز را نیز وارد برنامه‌های خود کرده‌اند.
دلیل این تغییر در همه کشورها یکسان نیست. در برخی موارد موضوع حاکمیت دیجیتال و کنترل بیشتر روی زیرساخت و داده‌ها مطرح است، در برخی دیگر پایان پشتیبانی یا هزینه‌های نرم‌افزار عامل مهمی بوده و در بعضی کشورها نیز تحریم‌ها و محدودیت‌های دسترسی به محصولات خارجی نقش داشته‌اند. بنابراین نمی‌توان همه این مهاجرت‌ها را یک تصمیم مشابه دانست.
