اجرای برنامه‌های ویندوز در لینوکس دیگر فقط به استفاده از نرم‌افزارهای جایگزین محدود نیست. با ابزارهایی مانند Wine و Bottles می‌توانید بعضی برنامه‌های ویندوزی را مستقیماً در محیط لینوکس اجرا کنید و برای نرم‌افزارهایی که به سازگاری کامل‌تری نیاز دارند، از ماشین مجازی ویندوز کمک بگیرید. انتخاب روش مناسب به نوع برنامه، سخت‌افزار و میزان سازگاری موردنیاز شما بستگی دارد.

گاهی برای آشنایی با یک توزیع لینوکس لازم نیست فایل ISO دانلود کنید یا یک ماشین مجازی بسازید. اگر فقط می‌خواهید محیط دسکتاپ یک سیستم‌عامل را ببینید، منوهای آن را بررسی کنید یا یک نرم‌افزار ساده را اجرا کنید، سرویس DistroSea این امکان را فراهم می‌کند که بعضی از توزیع‌های لینوکس را مستقیماً در مرورگر امتحان کنید. این روش برای مقایسه محیط‌های دسکتاپ و انتخاب گزینه‌های مناسب پیش از نصب، کاربردی است؛ هرچند جای آزمایش لینوکس روی کامپیوتر واقعی را نمی‌گیرد.

نصب لینوکس روی یک کامپیوتر قدیمی یکی از راه‌های کاربردی برای استفاده دوباره از سیستمی است که دیگر با نسخه‌های جدید ویندوز عملکرد مطلوبی ندارد. با این حال تصور اینکه هر توزیع لینوکس روی هر سخت‌افزار ضعیفی سریع خواهد بود، دقیق نیست. سبک بودن لینوکس بیشتر به انتخاب توزیع، محیط دسکتاپ، برنامه‌های نصب‌شده و توانایی سخت‌افزار بستگی دارد.

اگر یک لپ‌تاپ یا کامپیوتر قدیمی هنوز از نظر پردازنده، حافظه و ذخیره‌سازی وضعیت قابل قبولی داشته باشد، انتخاب یک توزیع سبک می‌تواند آن را برای کارهایی مانند وب‌گردی، ایمیل، کار با فایل‌ها و نرم‌افزارهای اداری دوباره قابل استفاده کند. بررسی‌های جدید درباره سخت‌افزارهای قدیمی نیز تأکید می‌کنند که قبل از نصب باید مقدار RAM، معماری پردازنده، وضعیت دیسک و سازگاری قطعات بررسی شود.

لینوکس آن‌قدرها هم سخت نیست؛ چرا لینوکس مینت می‌تواند جایگزین ساده ویندوز باشد؟

تصویری که از لینوکس به‌عنوان یک سیستم‌عامل پیچیده و مخصوص کاربران حرفه‌ای شکل گرفته، دیگر برای بسیاری از توزیع‌های امروزی دقیق نیست. توزیع‌هایی مانند Linux Mint یا Ubuntu و Zorin OS رابط گرافیکی کاملی دارند و برای کارهای روزمره الزاماً نیازی به استفاده مداوم از ترمینال ندارند.

در واقع، تجربه استفاده از لینوکس تا حد زیادی به انتخاب توزیع بستگی دارد. اگر توزیعی کاربرپسند انتخاب کنید، نصب سیستم‌عامل و برنامه‌ها، مدیریت فایل‌ها و حتی بروزرسانی سیستم می‌تواند بسیار شبیه تجربه کار با ویندوز باشد.

بیشتر توزیع‌های لینوکس عمداً با مجموعه‌ای نسبتاً محدود از برنامه‌ها عرضه می‌شوند تا سیستم‌عامل سبک و بدون نرم‌افزارهای اضافی باقی بماند. این رویکرد یکی از مزیت‌های مهم لینوکس است، اما برای کاربری که به‌تازگی از ویندوز یا سایر سیستم‌عامل‌ها مهاجرت کرده است، یک سؤال مهم ایجاد می‌کند: بعد از نصب لینوکس چه برنامه‌هایی باید نصب شوند؟

توزیع لینوکس معمولاً بسیاری از ابزارهای پایه را در اختیار کاربر قرار می‌دهد، اما برای داشتن یک محیط کاری کامل‌تر، چند برنامه و ابزار دیگر می‌توانند تجربه استفاده روزمره را بسیار بهتر کنند.

در این میان، پنج گزینه بیش از بقیه ارزش نصب دارند: GNOME Tweaks و GNOME Extensions و KDE Connect و یک مرورگر مبتنی بر Chromium و ONLYOFFICE و Flatpak.

البته همه این موارد برای تمام کاربران ضروری نیستند. به عنوان مثال، GNOME Tweaks فقط برای محیط GNOME اهمیت دارد و KDE Connect نیز زمانی بیشترین کاربرد را دارد که بخواهید گوشی و کامپیوتر لینوکسی خود را به یکدیگر متصل کنید.

برای بسیاری از کاربران لینوکس، انتخاب یک توزیع به ترکیبی از عادت، پایداری و امکانات موردنیاز بستگی دارد. دبیان و اوبونتو سال‌هاست انتخاب اصلی بسیاری از کاربران هستند؛ با این حال فدورا به‌دلیل چرخه انتشار منظم، تنوع محیط‌های دسکتاپ، تمرکز جدی بر نرم‌افزار متن‌باز و محبوبیت میان توسعه‌دهندگان، گزینه‌ای است که ارزش بررسی دارد.

اگر قرار باشد لینوکس از ابتدا نصب و پیکربندی شود، فدورا می‌تواند یکی از جدی‌ترین گزینه‌ها برای یک سیستم دسکتاپ باشد. دلایل متعددی برای این انتخاب وجود دارد که در ادامه‌ی این مقاله از گیم پلنت توضیح می‌دهیم.