رابط کاربری پیش‌فرض Google TV برای نمایش پیشنهادها و سرویس‌های مختلف طراحی شده است، اما اگر فقط می‌خواهید برنامه‌های نصب‌شده و محتوای موردنیازتان را سریع‌تر ببینید، استفاده از یک لانچر جایگزین می‌تواند صفحه اصلی تلویزیون را ساده‌تر و قابل تنظیم‌تر کند. در حال حاضر گزینه‌هایی مانند FLauncher و Arc Launcher و AT4K Launcher و Projectivy Launcher امکانات متفاوتی برای شخصی‌سازی Android TV و Google TV ارائه می‌کنند.

اگر تلویزیون ال‌جی شما ناگهان تاریک‌تر از قبل شده است، لزوماً مشکل از پنل یا خرابی تلویزیون نیست. در بسیاری از مدل‌های ال‌جی فعال بودن قابلیت‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی باعث می‌شود روشنایی صفحه به‌صورت خودکار کاهش پیدا کند. حالت تصویر Eco و تنظیم Energy Saving Step و قابلیت‌های مربوط به تنظیم خودکار روشنایی از مهم‌ترین مواردی هستند که باید بررسی شوند.

اگر ساعت هوشمند شما به اکوسیستم خانه هوشمند گوگل متصل باشد، می‌توانید بخشی از وسایل خانه را مستقیماً از روی مچ دست کنترل کنید. ساعت‌های پیکسل واچ در کنار اپلیکیشن Google Home امکان کنترل بعضی از جاروهای رباتیک، دوربین‌ها و زنگ‌های هوشمند نست، تلویزیون و پریزهای هوشمند را فراهم می‌کنند.

تلویزیون‌های هوشمند امروزی برای بهبود کیفیت تصویر از پردازش‌های مختلفی استفاده می‌کنند، اما بعضی از این قابلیت‌ها همیشه نتیجه بهتری ایجاد نمی‌کنند. یکی از مهم‌ترین آنها Motion Smoothing یا صاف‌سازی حرکت است که با ساخت فریم‌های جدید بین فریم‌های اصلی تلاش می‌کند حرکت‌ها را روان‌تر نشان دهد.

این قابلیت در بعضی محتواها مفید است اما هنگام تماشای فیلم و سریال می‌تواند ظاهر تصویر را بیش از حد نرم و غیرطبیعی کند. در بازی نیز پردازش اضافی تصویر ممکن است تأخیر ورودی را افزایش دهد. به همین دلیل آشنایی با Motion Smoothing و روش خاموش کردن آن می‌تواند کیفیت تجربه تماشای تلویزیون را بهتر کند.

تلویزیون‌های OLED به دلیل کنتراست بسیار بالا، رنگ‌های عمیق و نمایش مشکی واقعی یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها برای تماشای فیلم و بازی هستند. با این حال، یک نگرانی قدیمی درباره این فناوری هنوز کاملاً از بین نرفته است: سوختگی دائمی تصویر یا Burn-in.

آزمایش‌های طولانی‌مدت نشان می‌دهند که پنل‌های جدید OLED از نظر روشنایی و بهره‌وری انرژی پیشرفت قابل توجهی کرده‌اند، اما نمایش طولانی‌مدت تصاویر ثابت همچنان می‌تواند باعث فرسایش نامتوازن پیکسل‌ها شود. آزمایش جدید RTINGS نیز نشان داده است که در استفاده بسیار سنگین و با روشنایی حداکثری، نسل‌های جدید OLED نسبت به مدل‌های قدیمی برتری قطعی و یکنواختی در برابر Burn-in نشان نداده‌اند.

تعداد زیاد پورت‌های پشت تلویزیون به این معنا نیست که همه آن‌ها عملکرد یکسانی دارند. ممکن است یک پورت HDMI از eARC پشتیبانی کند و پورت دیگری برای اجرای 4K با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز مناسب باشد. پورت‌های USB نیز ممکن است از نظر پخش فایل، ضبط برنامه یا توان خروجی با یکدیگر تفاوت داشته باشند.

بنابراین انتخاب پورت مناسب می‌تواند روی کیفیت صدا، نرخ نوسازی بازی، شناسایی هارد و حتی عملکرد دستگاه‌های متصل تأثیر بگذارد. البته شماره و قابلیت هر پورت به مدل تلویزیون بستگی دارد و باید نوشته‌های کنار پورت‌ها یا مشخصات همان مدل بررسی شود. برای نمونه، برخی تلویزیون‌های سونی قابلیت‌های 4K120، eARC، VRR و ALLM را فقط روی بعضی ورودی‌های HDMI ارائه می‌کنند.