مخفی کردن شبکه Wi-Fi کمی شبیه خاموش کردن چراغ جلوی خانه است؛ خانه همچنان سر جای خودش قرار دارد، فقط ممکن است در نگاه اول کمتر به چشم بیاید. مخفی کردن SSID هیچ‌وقت یک راهکار امنیتی واقعی محسوب نمی‌شود، اما بررسی اینکه با فعال کردن گزینه Hidden network دقیقاً چه چیزی از دید دستگاه‌های اطراف ناپدید می‌شود، می‌تواند جالب باشد.

برای بررسی این موضوع، یک هات‌اسپات با نام Nothing-To-See-Here ایجاد و یک Intel NUC قدیمی با نسخه Live سیستم‌عامل Kali Linux آماده شد. هدف این آزمایش فقط بررسی هات‌اسپات شخصی و مشاهده فریم‌های بی‌سیم مربوط به آن بود.

در لپ‌تاپ ویندوزی، شبکه موردنظر دیگر با نام اصلی خود در فهرست شبکه‌های Wi-Fi نمایش داده نمی‌شد و به شکل «Hidden Network» ظاهر شد. اما وقتی همان شبکه با لینوکس کالی بررسی شد، مشخص بود که پنهان نشده است. اطلاعاتی مانند BSSID، کانال، قدرت سیگنال و نوع امنیت همچنان قابل مشاهده بود. جالب‌تر اینکه پس از اتصال iPad به شبکه مخفی، نام واقعی SSID نیز در یک درخواست اتصال قابل مشاهده شد.

با گیم پلنت همراه باشید تا در مورد مخفی کردن نام شبکه‌ی وای-فای و اثر ناچیزی که در افزایش امنیت دارد، بیشتر بدانیم.

مدتی بود دنبال مرورگری برای گوشی می‌گشتم که وابستگی کمتری به سرویس‌های گوگل داشته باشد، پیام‌های مربوط به ورود به حساب گوگل را کمتر نمایش دهد و کنترل بیشتری روی محتوایی که صفحات وب می‌توانند بارگذاری کنند در اختیارم بگذارد. با این حال، نمی‌خواستم برای رسیدن به این هدف مجبور شوم دوباره روش کار با یک مرورگر را یاد بگیرم یا سراغ مرورگری بروم که سازگاری مناسبی با سایت‌های مورد استفاده‌ام ندارد.

در نهایت به Cromite رسیدم؛ یک مرورگر مبتنی بر Chromium که از کدهای قدیمی Bromite شکل گرفته است. از نظر ظاهر و نحوه استفاده، آن‌قدر به گوگل کروم شباهت دارد که خیلی سریع با آن راحت شدم، اما در مقایسه با گوگل کروم وابستگی بسیار کمتری به حساب گوگل و سرویس‌های آن دارد. در واقع من یک مرورگر اندرویدی شبیه گوگل کروم پیدا کردم که واقعاً تمیزتر است و در ادامه‌ی این مقاله از گیم پلنت می‌خواهم آن را به شما معرفی کنم.

یکی از روش‌هایی که برای جلوگیری از اشتباه گرفتن حساب‌های مختلف استفاده می‌کردم، باز نگه داشتن سه پنجره Chrome بود: یکی برای کار، یکی برای امور شخصی و دیگری برای سایر فعالیت‌ها. این روش هم کند و شلوغ بود و هم گاهی باعث می‌شد ایمیل را از صندوق ورودی اشتباه ارسال کنم.

افزونه‌های مربوط به کانتینرها تا حدی این مشکل را حل می‌کردند، اما Brave اخیراً قابلیت Containers را به صورت داخلی به مرورگر خود اضافه کرده است.

من از زمان معرفی این قابلیت از آن استفاده می‌کنم و حالا دیگر نیازی به چند پنجره Chrome که قبلاً همیشه باز نگه می‌داشتم ندارم. این همان قابلیتی است که باعث شده احساس کنم بالاخره می‌توانم Chrome را به عنوان مرورگر روزمره کنار بگذارم.

Brave قابلیت Containers را در نسخه 1.92 برای نسخه دسکتاپ معرفی کرد. این قابلیت به صورت داخلی در ویندوز و مک‌او‌اس و لینوکس وجود دارد و برای استفاده از آن نیازی به نصب افزونه جداگانه نیست. طبق توضیحات رسمی Brave، کانتینرها کوکی‌ها و فضای ذخیره‌سازی هر محیط را از محیط‌های دیگر جدا می‌کنند و به شما اجازه می‌دهند چند هویت مختلف را در یک مرورگر مدیریت کنید. با گیم پلنت همراه باشید تا در مورد این قابلیت جدید و کاربردی مرورگر Brave بیشتر آشنا شویم.

کدهای QR از آن دسته فناوری‌هایی هستند که آن‌قدر سریع وارد زندگی روزمره شدند که بسیاری از افراد دیگر به آن‌ها فکر نمی‌کنند. یک مربع را می‌بینید، دوربین گوشی را به سمت آن می‌گیرید و به صفحه‌ای هدایت می‌شوید که کد شما را به آنجا می‌فرستد. معمولاً فرآیند دقیقاً همین‌طور کار می‌کند؛ اما همین اعتماد خودکار و بدون بررسی، همان چیزی است که کدهای QR را به هدفی جذاب برای مجرمان سایبری تبدیل کرده است.

بسیاری از کاربران هنگام اسکن یک کد QR همان سطح اعتمادی را دارند که هنگام باز کردن یک لینک شناخته‌شده دارند، در حالی که تفاوت مهمی وجود دارد: یک لینک معمولی را می‌توان پیش از باز کردن مشاهده و بررسی کرد، اما محتوای واقعی یک کد QR تا زمانی که آن را اسکن نکنید مشخص نیست. با گیم پلنت همراه باشید تا خطرات اسکن کردن QR Code را توضیح دهیم.

این اتفاق احتمالاً برای همه پیش آمده است. در حال مرتب کردن کامپیوتر یا حذف یک برنامه هستید و ناگهان متوجه می‌شوید که فایل مهمی را هم اشتباهی حذف کرده‌اید. فایل در سطل بازیافت نیست، در هیچ‌کدام از سرویس‌های ابری هم پیدایش نمی‌کنید و از آن نسخه پشتیبان نیز ندارید. در چنین شرایطی چه باید کرد؟

اگرچه برنامه‌های بازیابی اطلاعات دیگر به اندازه گذشته محبوب نیستند، اما دقیقاً در چنین مواقعی کاربرد پیدا می‌کنند. یکی از شناخته‌شده‌ترین گزینه‌ها در این زمینه Recuva ساخته شرکت Piriform است. این برنامه تقریباً از زمان عرضه در سال ۲۰۰۷ مورد استفاده قرار گرفته و در طول سال‌ها بارها توانسته فایل‌های مهمی را نجات دهد؛ به‌خصوص در دورانی که ذخیره‌سازی ابری هنوز به اندازه امروز رایج نبود.

بااین‌حال، استفاده از Recuva یک نکته جالب و حتی کمی نگران‌کننده را آشکار می‌کند: وقتی واقعاً می‌خواهید یک فایل برای همیشه از بین برود، حذف معمولی آن در ویندوز لزوماً کافی نیست! با گیم‌ پلنت همراه باشید تا در مورد امکان قابلیت بازیابی فایل حذف شده در ویندوز را بحث کنیم و راهکارهای حذف کامل و بدون قابلیت ریکاوری فایل را بررسی کنیم.

پوشه‌ها راه بسیار خوبی برای سازمان‌دهی فایل‌ها و مرتب نگه داشتن اطلاعات هستند. اما وقتی تعداد آن‌ها بیش از حد شود، مدیریتشان می‌تواند به کابوسی واقعی تبدیل شود؛ به‌خصوص زمانی که بخواهید پوشه‌ای حاوی هزاران فایل را به مکانی جدید منتقل کنید.

راه‌حل من برای این مشکل بسیار ساده بود: یک VHD یا همان هارددیسک مجازی ایجاد کردم و فایل‌هایم را داخل آن قرار دادم. هارد دیسک مجازی یکی از قابلیت‌های پنهان و موردعلاقه من در ویندوز است و پس از اینکه استفاده از آن را برای پروژه‌ها و نسخه‌های پشتیبانم شروع کردم، متوجه شدم کارهایی وجود دارد که یک پوشه معمولی هرگز نمی‌تواند انجام دهد.

در ادامه‌ی این مقاله‌ی آموزشی در مورد مزیت‌های فایل VHD نسبت به فولدر معمولی می‌پردازیم. با گیم پلنت همراه باشید.