اگر یک مودم یا روتر جدید بخرید، بخش زیادی از تنظیمات آن از ابتدا روی حالت خودکار قرار دارد. این کار راه‌اندازی شبکه را ساده می‌کند اما همیشه به معنی امن‌ترین یا مناسب‌ترین پیکربندی نیست. بعضی قابلیت‌ها می‌توانند سطح دسترسی دستگاه‌های داخل شبکه را افزایش دهند و بعضی تنظیمات بی‌سیم نیز ممکن است در محیط‌های شلوغ نتیجه مطلوبی نداشته باشند.

به همین دلیل بهتر است بعد از راه‌اندازی مودم، چند گزینه مهم را بررسی کنید. در این مطلب پنج تنظیم کاربردی شامل UPnP، WPS، انتخاب کانال وای‌فای، DNS و دسترسی مدیریتی از اینترنت را بررسی می‌کنیم. مسیر دقیق این گزینه‌ها بسته به برند و مدل مودم یا روتر متفاوت است اما نام بخش‌ها معمولاً شباهت زیادی دارد.

وقتی اینترنت قطع نشده اما صفحات وب دیر باز می‌شوند، تماس‌های تصویری مرتب قطع می‌شوند یا اتصال ناپایدار است، ری‌استارت کردن مودم و روتر همیشه مشکل را حل نمی‌کند. در چنین شرایطی می‌توان با چند دستور PowerShell مشخص کرد مشکل بیشتر از کامپیوتر، اتصال وای‌فای، روتر، تنظیمات IP، DNS یا بخش‌های شبکه ویندوز ناشی می‌شود.

مزیت این روش این است که به ابزارهای پیچیده نیاز ندارید. کافی است چند دستور را اجرا کنید و خروجی آنها را با دقت بررسی کنید. دستور Test-Connection برای آزمایش ارتباط، Get-DnsClientServerAddress برای بررسی DNS و Get-NetIPConfiguration برای مشاهده تنظیمات شبکه کاربرد دارند. در صورت وجود مشکل در پشته ارتباطی ویندوز نیز می‌توان از netsh winsock reset استفاده کرد.