چشم‌انداز بازی‌های کامپیوتری در طول یک دهه گذشته به‌شدت تغییر کرده است. در اوایل تا اواسط دهه ۲۰۱۰، بازی‌هایی مانند Grand Theft Auto V و Far Cry 4 و The Witcher 3: Wild Hunt وابستگی زیادی به قوی بودن تک‌تک هسته‌های پردازنده و در واقع عملکرد قدرتمند تک‌هسته‌ای داشتند. این شرایط مستقیماً به نفع اینتل بود. پردازنده‌های اینتل با تمرکز بر عملکرد قدرتمند تک‌هسته‌ای و تعداد هسته‌های کمتر اما سریع‌تر، سال‌ها بر بازار پردازنده‌های مخصوص بازی تسلط داشتند.

بااین‌حال، هرچه توسعه‌دهندگان بهتر یاد گرفته‌اند از پردازنده‌های چندهسته‌ای مدرن استفاده کنند، بسیاری از پردازنده‌های اینتل که زمانی عملکردی برتر داشتند، کم‌کم از رقبای جدید عقب مانده‌اند. این پردازنده‌ها همچنان توانایی اجرای بسیاری از بازی‌ها را دارند، اما دیگر نمی‌توانند با نیازهای بازی‌های مدرن رقابت کنند. اگر همچنان از یکی از این پردازنده‌ها استفاده می‌شود، برای اجرای جدیدترین بازی‌های کامپیوتری، ارتقای سیستم ارزش بررسی دارد.

در ادامه‌ی این مقاله‌ی گیم پلنت با چند پردازنده‌ی اینتل از نسل ۳ و ۴ و ۷ و حتی نسل ۹ خانواده‌ی Core i آشنا می‌شویم که اگرچه در زمان خود، بسیار عالی بودند اما اکنون برای اجرا کردن بازی‌های سنگین امروزی مناسب نیستند و بهتر است به فکر ارتقای سخت‌افزار باشید.