بیشتر افراد نگران این هستند که هکرها از بیرون وارد شبکه خانگی‌شان شوند، اما کمتر کسی به این موضوع فکر می‌کند که دستگاه‌هایی که همین حالا داخل خانه به شبکه متصل هستند، به چه اطلاعات و تجهیزاتی دسترسی دارند. ارتباط بین دستگاه‌های مورداعتماد معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند، اما تلویزیون‌های هوشمند شرایط متفاوتی دارند. بسیاری از این تلویزیون‌ها اطلاعات مربوط به عادت‌های تماشای کاربر را جمع‌آوری می‌کنند، از نرم‌افزارهای قدیمی استفاده می‌کنند و در واقع دلیل چندانی ندارند که بتوانند سایر دستگاه‌های متصل به شبکه خانگی را ببینند.

اگر برای سیستم گیمینگ خودتان یک تلویزیون هوشمند خریداری کرده‌اید و نگران جاسوسی یا دسترسی هکرها هستید، بهتر است بدانید که یک قابلیت جالب در تنظیمات بسیاری از مودم و روترها وجود دارد که می‌تواند تلویزیون هوشمند را از سایر دستگاه‌های شبکه جدا کند و فعال‌کردن آن تنها چند کلیک زمان می‌برد! در ادامه این مقاله‌ی آموزشی سایت گیم پلنت به روش جلوگیری از جاسوسی و هک شدن گوشی و تبلت و غیره به واسطه‌ی تلویزیون هوشمند می‌پردازیم. با ما همراه باشید.

تلویزیون هوشمند بیشتر از چیزی که تصور می‌کنید درباره شما می‌داند

شاید تلویزیون هوشمند یکی از کم‌اعتمادترین دستگاه‌های خانه باشد

تلویزیون‌های هوشمند دیگر فقط نمایشگرهایی ساده برای پخش محتوای موردنظر کاربر نیستند. این دستگاه‌ها در واقع کامپیوترهای کوچکی هستند که به‌صورت مستقل کار می‌کنند و سیستم‌عامل اختصاصی خودشان را دارند؛ از Android TV و Google TV گرفته تا webOS و Roku OS و Fire TV.

صرف‌نظر از برند، مدل یا سیستم‌عامل، بسیاری از تلویزیون‌های هوشمند با نگرانی‌های مشابهی در زمینه حریم خصوصی مواجه هستند. یکی از مهم‌ترین موارد، فناوری Automatic Content Recognition یا ACR است. این قابلیت می‌تواند اطلاعات مربوط به محتوایی را که تماشا می‌کنید جمع‌آوری کند و در برخی تلویزیون‌ها حتی قادر است محتوایی را که از طریق دستگاه‌های متصل به HDMI، مانند کنسول بازی یا پخش‌کننده رسانه، نمایش داده می‌شود شناسایی کند.

در بسیاری از تلویزیون‌های هوشمند می‌توان قابلیت ACR را غیرفعال کرد، اما حتی دانستن اینکه تلویزیون چه حجم قابل‌توجهی از اطلاعات مربوط به عادت‌های تماشای شما را جمع‌آوری می‌کند، نگران‌کننده است. مسئله مهم‌تر این است که مشخص نیست چه قابلیت‌های دیگری برای جمع‌آوری اطلاعات در سیستم‌عامل تلویزیون وجود دارد یا ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده به آن اضافه شود.

چگونه با فعال کردن Client Isolation در مودم، جلوی هک و جاسوسی از طریق تلویزیون هوشمند را بگیریم؟

البته حریم خصوصی تنها نگرانی موجود نیست. تلویزیون هوشمند فقط یک دستگاه متصل به اینترنت نیست؛ بلکه در عمل یک کامپیوتر دیگر در شبکه خانگی شماست. اگر آن را از سایر دستگاه‌ها جدا نکنید، تلویزیون می‌تواند با تجهیزات موجود در شبکه محلی یا LAN ارتباط برقرار کند؛ از گوشی و کامپیوتر گرفته تا سرورهای خانگی و سایر تجهیزات خانه هوشمند.

این مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که بدانیم تلویزیون‌های هوشمند، مانند بسیاری از دستگاه‌های IoT، همیشه سابقه خوبی از نظر امنیت ندارند. بعضی مدل‌های ارزان‌قیمت تنها برای مدت محدودی به‌روزرسانی نرم‌افزاری دریافت می‌کنند و ممکن است پس از چند سال دیگر پشتیبانی نشوند. در نتیجه، آسیب‌پذیری‌های امنیتی جدید می‌توانند بدون دریافت وصله امنیتی باقی بمانند.

اگر یک تلویزیون هوشمند هک شود، مهاجم ممکن است از آن به‌عنوان نقطه ورود به شبکه خانگی استفاده کند و از طریق آن سایر دستگاه‌های متصل به شبکه را شناسایی یا هدف قرار دهد.

Client Isolation تلویزیون هوشمند را در یک محیط جدا قرار می‌دهد

یک تنظیم ساده در روتر می‌تواند دستگاه‌ها را از یکدیگر جدا کند

Client Isolation یکی از قابلیت‌های امنیتی موجود در بسیاری از روترهاست که اجازه می‌دهد دستگاه‌ها همچنان به اینترنت دسترسی داشته باشند، اما نتوانند مستقیماً با سایر دستگاه‌های موجود در همان شبکه ارتباط برقرار کنند. اگر تلویزیون هوشمند را از شبکه محلی جدا کنید، همچنان می‌تواند به اینترنت دسترسی داشته باشد؛ بنابراین برنامه‌هایی مانند YouTube و Netflix بدون مشکل کار خواهند کرد. تفاوت اصلی این است که تلویزیون دیگر نمی‌تواند سایر دستگاه‌های موجود در شبکه، مانند گوشی هوشمند، کامپیوتر یا سرور رسانه‌ای را شناسایی کرده و با آن‌ها ارتباط برقرار کند.

چگونه با فعال کردن Client Isolation در مودم، جلوی هک و جاسوسی از طریق تلویزیون هوشمند را بگیریم؟

نکته جالب این است که Client Isolation قابلیتی بسیار رایج محسوب می‌شود و برای استفاده از آن لزوماً به یک روتر گران‌قیمت نیاز ندارید. بسیاری از روترهای قدیمی و جدید، حتی مدل‌های اقتصادی، از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند. بنابراین اگر در سال‌های اخیر روتر خریده‌اید، احتمال زیادی وجود دارد که گزینه‌ای مشابه در تنظیمات آن پیدا کنید.

البته سازندگان مختلف ممکن است نام‌های متفاوتی برای این قابلیت انتخاب کنند. به‌عنوان مثال، ممکن است گزینه موردنظر را با نام‌هایی مانند AP Isolation یا Wireless Isolation یا Guest Network Isolation مشاهده کنید.

همچنین عملکرد Client Isolation در همه روترها دقیقاً یکسان نیست. در بسیاری از مدل‌ها، دستگاه‌های ایزوله‌شده نمی‌توانند با یکدیگر یا سایر تجهیزات شبکه محلی ارتباط برقرار کنند. بااین‌حال، برخی روترها فقط دسترسی دستگاه‌ها به شبکه اصلی را مسدود می‌کنند و همچنان اجازه می‌دهند دستگاه‌های قرارگرفته در شبکه ایزوله با یکدیگر ارتباط داشته باشند.

میزان کنترلی که روتر برای این قابلیت ارائه می‌دهد نیز متفاوت است. بعضی مدل‌ها تنها یک کلید روشن و خاموش دارند، درحالی‌که روترهای پیشرفته‌تر اجازه می‌دهند قوانین دقیق‌تری برای ارتباط بین دستگاه‌ها و شبکه‌های مختلف تعیین کنید.

چگونه Client Isolation را در روتر فعال کنیم؟

برای پیدا کردن و فعال‌کردن این قابلیت، وارد پنل مدیریت روتر شوید. معمولاً می‌توان با واردکردن آدرس IP روتر، مانند 192.168.1.1، در مرورگر و سپس واردکردن اطلاعات حساب Administrator به این پنل دسترسی پیدا کرد.

پس از ورود، بخش‌هایی مانند Wireless یا Guest Network یا IoT Network یا Security را بررسی کنید.

چگونه با فعال کردن Client Isolation در مودم، جلوی هک و جاسوسی از طریق تلویزیون هوشمند را بگیریم؟

به دنبال گزینه‌هایی با نام Client Isolation یا Device Isolation یا AP Isolation یا عناوین مشابه باشید. سپس این قابلیت را روی شبکه‌ای فعال کنید که تلویزیون هوشمند به آن متصل است. نام گزینه و محل قرارگیری آن ممکن است بسته به مدل و برند روتر متفاوت باشد.

چگونه با فعال کردن Client Isolation در مودم، جلوی هک و جاسوسی از طریق تلویزیون هوشمند را بگیریم؟

ممکن است با فعال‌کردن این قابلیت چند ویژگی را از دست بدهید

افزایش حریم خصوصی معمولاً با چند محدودیت همراه است

جداکردن تلویزیون هوشمند از شبکه محلی یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای افزایش امنیت و حریم خصوصی شبکه خانگی است، اما این کار بدون مشکلات جانبی نیست.

وقتی تلویزیون هوشمند در یک شبکه جداگانه قرار می‌گیرد، دیگر نمی‌تواند مستقیماً با سایر دستگاه‌های شبکه خانگی ارتباط برقرار کند. در نتیجه، برخی قابلیت‌ها مانند Chromecast و AirPlay، شناسایی خودکار Jellyfin و Plex، اتصال با تجهیزات خانه هوشمند و اشتراک‌گذاری رسانه از طریق DLNA ممکن است از کار بیفتند. این قابلیت‌ها برای عملکرد صحیح به ارتباط مستقیم بین دستگاه‌های داخل شبکه نیاز دارند و صرفاً از طریق اینترنت کار نمی‌کنند. این محدودیت برای همه کاربران اهمیت یکسانی ندارد. اگر از تلویزیون هوشمند فقط برای تماشای فیلم و سریال از طریق اینترنت استفاده می‌کنید، احتمالاً مشکل خاصی ایجاد نخواهد شد.

اما اگر یک Media Server شخصی در خانه راه‌اندازی کرده‌اید، شرایط کمی پیچیده‌تر می‌شود. بسته به نحوه پیاده‌سازی Client Isolation در روتر، ممکن است بتوانید قوانینی استثنایی تعریف کنید تا تلویزیون اجازه ارتباط با سرور را داشته باشد. گزینه دیگر این است که هر دو دستگاه را در شبکه‌ای قرار دهید که امکان ارتباط مستقیم میان آن‌ها وجود داشته باشد.

در شبکه‌های پیشرفته‌تر نیز می‌توان از VLAN و قوانین Firewall برای جداسازی دستگاه‌ها استفاده کرد. این روش امکان ایجاد شبکه‌های مجزا را فراهم می‌کند، درحالی‌که می‌توان دسترسی سرویس‌های خاص به یکدیگر را همچنان مجاز نگه داشت.

یک تغییر کوچک می‌تواند امنیت شبکه خانگی را افزایش دهد

اگر تلویزیون هوشمند را عمدتاً برای تماشای محتوای آنلاین استفاده می‌کنید، فعال‌کردن Client Isolation راهکاری ساده برای کاهش دسترسی این دستگاه به سایر تجهیزات شبکه است.

راه‌اندازی این قابلیت معمولاً تنها چند دقیقه زمان می‌برد، اما می‌تواند سطح امنیت شبکه خانگی و حریم خصوصی را افزایش دهد؛ بدون اینکه استفاده معمول از سرویس‌های پخش آنلاین مانند YouTube و Netflix مختل شود. برای بسیاری از کاربران، جداکردن تلویزیون هوشمند از شبکه اصلی یکی از ساده‌ترین اقداماتی است که می‌توان برای کاهش ریسک نفوذ به سایر دستگاه‌های خانه انجام داد.