Scratch Disk فضای ذخیرهسازی موقتی است که برنامههایی مانند فتوشاپ، پریمیر پرو و After Effects برای نگهداری Cache، فایلهای موقت و اطلاعاتی مانند History استفاده میکنند. وقتی رم برای پردازش یک پروژه بزرگ کافی نباشد، بخشی از اطلاعات روی حافظه ذخیرهسازی نوشته میشود.
آیا Scratch Disk جداگانه واقعاً سرعت کامپیوتر را افزایش میدهد؟
برای استفادههای معمول مانند وبگردی، کارهای اداری و اجرای برنامههای سبک، معمولاً خرید یک SSD جداگانه فقط برای Scratch Disk ضرورت ندارد. یک SSD یا NVMe مدرن میتواند این وظایف را روی همان درایو سیستم نیز انجام دهد.
اما هنگام ویرایش ویدئوهای سنگین، پروژههای بزرگ فتوشاپ یا کار با After Effects، Cache میتواند حجم زیادی از عملیات خواندن و نوشتن ایجاد کند. قرار دادن Cache روی یک SSD جداگانه باعث میشود این فعالیتها کمتر با ویندوز، برنامهها و فایلهای پروژه روی یک درایو رقابت کنند. Adobe نیز برای Premiere Pro و Photoshop استفاده از حافظه سریع و در برخی سناریوها درایو جداگانه برای Cache و Scratch را توصیه میکند.
برای Scratch Disk چه SSDای مناسب است؟
برای سیستمهای حرفهای، یک NVMe SSD انتخاب مناسبی است. لازم نیست حتماً سریعترین و گرانترین SSD موجود را بخرید. در بسیاری از پروژهها یک NVMe PCIe 4.0 برای Cache کافی است و حتی یک SSD SATA نیز میتواند برای بعضی کارها مناسب باشد.
ظرفیت موردنیاز به نوع کار بستگی دارد. پروژههای معمول فتوشاپ ممکن است به فضای زیادی نیاز نداشته باشند اما After Effects و پروژههای ویدئویی سنگین میتوانند Cache بسیار بزرگی ایجاد کنند. در چنین شرایطی ۱ ترابایت یا بیشتر فضای اختصاصی میتواند کاربردیتر باشد.
چگونه Scratch Disk را در فتوشاپ تنظیم کنیم؟
در فتوشاپ میتوانید یک SSD داخلی سریع را به عنوان Scratch Disk انتخاب کنید. در نسخههای جدید ویندوز مسیر تنظیمات به شکل زیر است:
Edit > Preferences > Scratch Disks
ویرایش > ترجیحات > دیسکهای کاری
بهتر است درایوی را انتخاب کنید که فضای خالی کافی داشته باشد و در صورت امکان روی یک SSD داخلی قرار گرفته باشد. Adobe همچنین توصیه میکند برای Scratch Disk فضای کافی آزاد بماند تا با خطای پر شدن دیسک مواجه نشوید.
آیا درایو Scratch Disk عمر SSD اصلی را بیشتر میکند؟
تا حدی بله. Cache و فایلهای موقت میتوانند حجم زیادی داده را بارها روی SSD بنویسند و حذف کنند. اگر این عملیات روی یک SSD جداگانه انجام شود، بخش قابل توجهی از Writeها از درایو سیستم و پروژهها جدا میشود. این موضوع علاوه بر کاهش رقابت بر سر ورودی و خروجی دیسک، میتواند فشار نوشتاری روی SSD اصلی را نیز کاهش دهد.
بنابراین برای یک سیستم حرفهای میتوان چنین ساختاری داشت:
- SSD اول برای ویندوز و برنامهها
- SSD دوم برای پروژهها و فایلهای فعال
- SSD سوم برای Cache و Scratch
- یک حافظه جداگانه برای آرشیو و نسخه پشتیبان
این ساختار برای کاربران حرفهای مفید است اما برای بیشتر کاربران عادی، همان یک SSD سریع کافی خواهد بود.
گیم پلنت