اگر از DLSS برای بالا بردن نرخ فریم استفاده می‌کنید، انتخاب حالت مناسب فقط به کیفیت تصویر مربوط نیست. یکی از نکات مهم این است که DLSS با کاهش وضوح رندر داخلی، بخشی از بار پردازش را از روی کارت گرافیک برمی‌دارد؛ اما اگر این وضوح بیش از حد پایین بیاید، ممکن است محدودیت پردازنده یا همان CPU Bottleneck به وجود بیاید.

در DLSS 4.5، انویدیا مدل ترنسفورمر نسل دوم را معرفی کرده که کیفیت تصویر، پایداری تصویر در حرکت و کاهش Ghosting را بهبود می‌دهد. این مدل اکنون برای کارت‌های GeForce RTX در دسترس است و از طریق NVIDIA App می‌توان مدل مورد استفاده را برای بازی‌ها تغییر داد.

برای بررسی سرعت رم در ویندوز ۱۱ لازم نیست همیشه نرم‌افزارهای سنگین نصب کنید. اگر فقط می‌خواهید بدانید RAM با چه سرعتی در حال کار است، خود ویندوز اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار می‌دهد. اما اگر هدف شما اندازه‌گیری سرعت واقعی خواندن، نوشتن و کپی اطلاعات در حافظه باشد، باید از ابزارهای بنچمارک استفاده کنید.

تفاوت این دو روش مهم است. عدد درج‌شده روی جعبه RAM معمولاً سرعت اسمی حافظه را نشان می‌دهد و لزوماً به این معنی نیست که رم کامپیوتر شما در همان سرعت کار می‌کند. فعال نبودن پروفایل حافظه یا تنظیمات BIOS و UEFI می‌تواند باعث شود RAM با سرعت پایین‌تری اجرا شود.

ShredOS یک توزیع لینوکس کوچک و قابل بوت از روی فلش است که برای پاک‌سازی امن اطلاعات دیسک‌ها طراحی شده و ابزار nwipe را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. برخلاف حذف معمولی فایل‌ها یا فرمت سریع، هدف آن این است که اطلاعات قبلی دیسک با عملیات بازنویسی از دسترس بازیابی نرم‌افزاری خارج شود. ShredOS از بوت مستقل اجرا می‌شود و بنابراین برای پاک‌سازی هاردی که سیستم‌عامل روی آن قرار دارد نیز کاربرد دارد.

در ویندوز ۱۱ فایلی به نام hiberfil.sys برای قابلیت Hibernate و بخشی از عملکرد Fast Startup روی درایو سیستم ایجاد می‌شود. حجم این فایل به مقدار RAM و نوع تنظیمات Hibernate بستگی دارد و در سیستم‌هایی با RAM زیاد می‌تواند چندین گیگابایت از فضای درایو C را اشغال کند.

برای بسیاری از کامپیوترهای دسکتاپ که از SSDهای NVMe سریع استفاده می‌کنند، غیرفعال کردن Hibernate می‌تواند فضای قابل‌توجهی آزاد کند. البته حذف این فایل به معنی خراب شدن SSD یا آسیب فوری به آن نیست و ادعای اینکه Fast Startup به‌تنهایی آسیب جدی به SSD وارد می‌کند، بیش از حد قطعی است. میزان نوشتن روی SSD به نحوه استفاده از کامپیوتر و مقدار RAM و دفعات خاموش شدن سیستم بستگی دارد.

تلویزیون‌های OLED به دلیل کنتراست بسیار بالا، رنگ‌های عمیق و نمایش مشکی واقعی یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها برای تماشای فیلم و بازی هستند. با این حال، یک نگرانی قدیمی درباره این فناوری هنوز کاملاً از بین نرفته است: سوختگی دائمی تصویر یا Burn-in.

آزمایش‌های طولانی‌مدت نشان می‌دهند که پنل‌های جدید OLED از نظر روشنایی و بهره‌وری انرژی پیشرفت قابل توجهی کرده‌اند، اما نمایش طولانی‌مدت تصاویر ثابت همچنان می‌تواند باعث فرسایش نامتوازن پیکسل‌ها شود. آزمایش جدید RTINGS نیز نشان داده است که در استفاده بسیار سنگین و با روشنایی حداکثری، نسل‌های جدید OLED نسبت به مدل‌های قدیمی برتری قطعی و یکنواختی در برابر Burn-in نشان نداده‌اند.

SSDهای امروزی فقط مجموعه‌ای از تراشه‌های حافظه نیستند. در قلب هر SSD یک کنترلر قرار دارد که ارتباط میان سیستم‌عامل و حافظه NAND را مدیریت می‌کند. این تراشه عملاً یک رایانه کوچک است و وظایفی مانند مدیریت خواندن و نوشتن داده‌ها، اصلاح خطاها، توزیع فرسایش سلول‌ها و جمع‌آوری داده‌های بلااستفاده را انجام می‌دهد.

در SSDهای پرسرعت NVMe اهمیت کنترلر حتی بیشتر می‌شود. رابط PCIe می‌تواند حجم زیادی از داده را با سرعت بالا جابه‌جا کند اما حافظه NAND به‌تنهایی نمی‌تواند چنین ارتباطی را مدیریت کند. کنترلر با استفاده از پردازنده داخلی و Firmware اختصاصی، عملیات مختلف را به‌صورت هم‌زمان مدیریت می‌کند تا سرعت و دوام SSD حفظ شود.