فناوری تولید فریم در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین ابزارهای افزایش نرخ فریم بازی‌ها تبدیل شده است. با این حال عددی که در گوشه تصویر به عنوان FPS می‌بینید، لزوماً نشان نمی‌دهد کارت گرافیک شما همه آن فریم‌ها را به صورت واقعی رندر کرده است. بخشی از فریم‌های نمایش‌داده‌شده ممکن است با کمک هوش مصنوعی بین فریم‌های اصلی ساخته شده باشند.

این تفاوت به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بین DLSS، FSR و XeSS به دنبال بهترین تنظیمات برای بازی باشید. تولید فریم می‌تواند حرکت را بسیار روان‌تر کند، اما افزایش FPS نمایش‌داده‌شده همیشه به معنای افزایش واقعی قدرت پردازشی یا کاهش تأخیر ورودی نیست.

Frame Generation یکی از مهم‌ترین فناوری‌های گرافیکی سال‌های اخیر است که با ساخت فریم‌های میانی می‌تواند تعداد فریم‌های نمایش‌داده‌شده را افزایش دهد. با این حال افزایش عدد FPS روی نمایشگر الزاماً به معنی کاهش تأخیر ورودی یا بهتر شدن پاسخ‌گویی بازی نیست. عامل بسیار مهمی که باید در کنار Frame Generation بررسی شود، Base FPS یا نرخ فریم واقعی تولیدشده توسط موتور بازی است.

این تفاوت در بازی‌های سنگینی مانند Cyberpunk 2077 اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر بازی بدون Frame Generation با نرخ فریم مناسبی اجرا شود، فریم‌های تولیدشده می‌توانند حرکت را روان‌تر کنند. اما وقتی Base FPS بیش از حد پایین یا ناپایدار باشد، اضافه کردن فریم مصنوعی لزوماً مشکل اصلی را برطرف نمی‌کند و حتی ممکن است تأخیر و نوسان Frametime بیشتر احساس شود.

انتخاب کارت گرافیک دیگر فقط به قدرت خام GPU و تعداد هسته‌ها محدود نیست. فناوری‌های آپ‌اسکیلینگ و تولید فریم مانند DLSS انویدیا و FSR ای ام دی بخش مهمی از تجربه گیمینگ را تشکیل می‌دهند. مشکل اینجاست که قابلیت‌های مختلف این فناوری‌ها به نسل‌های متفاوت کارت گرافیک وابسته هستند و مقایسه آن‌ها را پیچیده‌تر می‌کنند.

در سال ۲۰۲۶ این تفاوت بیشتر هم شده است. انویدیا با DLSS 5 به سمت رندرینگ عصبی و تولید تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی رفته و ای ام دی نیز FSR را به فناوری‌های مبتنی بر یادگیری ماشین گسترش داده است. بنابراین هنگام خرید GPU باید علاوه بر قدرت خام کارت، پشتیبانی نرم افزاری و مقدار رم کارت گرافیک را هم در نظر گرفت.

فناوری DLSS 5 به‌صورت رسمی برای نسل‌های جدیدتر کارت‌های گرافیک NVIDIA طراحی شده است، اما جامعه مادسازها در مدت کوتاهی راه‌هایی برای اجرای قابلیت Neural Rendering روی کارت‌های قدیمی‌تر پیدا کرده‌اند. یکی از جدیدترین پروژه‌ها در این زمینه DLSS Unlocked است که چند ابزار مختلف را در قالب یک بسته واحد کنار هم قرار می‌دهد تا دارندگان کارت‌های RTX 20، RTX 30 و RTX 40 بتوانند قابلیت‌های جدیدتر DLSS را امتحان کنند.

این ابزار به‌طور مشخص از OptiScaler_DLSSNR برای Neural Rendering و از DLSS Enabler برای قابلیت Multi-Frame Generation بهره می‌برد. نسخه پایدار فعلی DLSS Unlocked علاوه بر فایل‌های لازم برای OptiScaler، ماژول DLSSG-to-FSR3، کتابخانه‌های AMD FidelityFX و اجزای NVIDIA Streamline را نیز در یک بسته قرار می‌دهد.

نکته مهم این است که DLSS Unlocked یک قابلیت رسمی NVIDIA نیست و اجرای DLSS 5 روی کارت‌های قدیمی‌تر به کمک فایل‌ها و روش‌های غیررسمی انجام می‌شود. بنابراین نتیجه نهایی به بازی، درایور، معماری GPU و نسخه فایل‌های مورد استفاده بستگی دارد.

از زمانی که در سال ۲۰۱۲ به بازی روی کامپیوتر روی آوردم، تقریباً همیشه از کارت‌های گرافیک NVIDIA استفاده کرده‌ام و همچنان معتقدم دلایل قابل‌قبولی برای انتخاب تیم سبز یعنی انویدیا وجود دارد؛ به‌ویژه اگر قابلیت‌هایی مانند DLSS و Ray Tracing برایتان اهمیت داشته باشند.

با این حال، علاقه‌ای ندارم که به یک طرفدار متعصب تبدیل شوم. اگر AMD بتواند محصولی مشابه ارائه دهد و در عین حال قیمت پایین‌تری نسبت به NVIDIA داشته باشد، مشکلی با تغییر برند ندارم. تنها دلیل اینکه طی این سال‌ها چنین کاری نکرده‌ام این است که معمولاً کارت‌های گرافیک پرچم‌دار می‌خرم و AMD در بخش رده‌بالا نتوانسته بود رقابت نزدیکی داشته باشد.

اما شرایط در بخش میان‌رده کاملاً متفاوت است و از نظر ارزش خرید، AMD در حال حاضر دست بالا را دارد. در واقع، قیمت فعلی RX 9070 XT باعث شده توصیه کارت‌های میان‌رده انویدیا، مانند RTX 5070 و RTX 5070 Ti، با قیمت‌های فعلی بازار تقریباً غیرممکن باشد! در ادامه مقایسه‌ای بین عملکرد و قیمت کارت گرافیک RX 9070 XT و محصولات هم‌رده انویدیا خواهیم داشت تا ارزش اقتصادی کارت گرافیک‌ها برای گیمرها روشن شود. برای خریدی منطقی‌تر با گیم پلنت همراه باشید.