فناوری DLSS 5 انویدیا پس از عرضه اولیه با انتقادهایی درباره افت نرخ فریم و تغییر ظاهر شخصیت‌های بازی روبه‌رو شد. حالا مدل به‌روزشده این فناوری با هدف کاهش فشار پردازشی و مصرف حافظه ویدیویی منتشر شده است؛ تغییری که می‌تواند استفاده از نورپردازی مبتنی بر هوش مصنوعی را در بازی‌ها کاربردی‌تر کند. با این حال، بهبود عملکرد به معنی حذف کامل هزینه پردازشی DLSS 5 نیست و کیفیت تصویر نیز همچنان به نحوه پیاده‌سازی آن در هر بازی بستگی دارد.

فناوری DLSS 5 انویدیا با استفاده از هوش مصنوعی، نورپردازی و جزئیات بصری بازی‌ها را تغییر می‌دهد و می‌تواند گرافیک آن‌ها را واقع‌گرایانه‌تر کند. بااین‌حال، اجرای این فناوری فشار قابل‌توجهی به کارت گرافیک وارد می‌کند و حتی ممکن است سبک هنری اصلی بازی را تغییر دهد. ابزار متن‌باز OptiScaler راهکار جالبی ارائه کرده است: اجرای غیررسمی DLSS 5 در بعضی بازی‌های پشتیبانی‌نشده، دسترسی به تنظیمات پیشرفته و کاهش فشار پردازشی حتی روی برخی کارت‌های گرافیک قدیمی‌تر انویدیا.

انویدیا با به‌روزرسانی اکتبر فناوری DLSS 5، روی افزایش سرعت پردازش هوش مصنوعی و کاهش مصرف حافظه کارت گرافیک تمرکز کرده است. طبق اعلام این شرکت، مدل جدید در مقایسه با نسخه سپتامبر تا دو برابر سریع‌تر شده و مصرف حافظه گرافیکی آن هنگام اجرای بازی‌ها با وضوح 4K تا ۲۰ درصد کاهش یافته است. این تغییرات با هدف حفظ کیفیت بصری و سبک‌تر کردن بار پردازشی فناوری رندرینگ عصبی انجام شده‌اند.

این به‌روزرسانی برای گیمرهایی اهمیت دارد که از کارت‌های گرافیک سری RTX استفاده می‌کنند؛ زیرا در بازی‌های سنگین، افزایش سرعت پردازش و کاهش مصرف VRAM می‌تواند فضای بیشتری برای اجرای جلوه‌های گرافیکی پیشرفته فراهم کند. البته اعداد اعلام‌شده از سوی انویدیا، نتایج ادعاشده توسط سازنده هستند و میزان بهبود واقعی به بازی، تنظیمات گرافیکی و سخت‌افزار بستگی دارد.

فناوری تولید فریم در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین ابزارهای افزایش نرخ فریم بازی‌ها تبدیل شده است. با این حال عددی که در گوشه تصویر به عنوان FPS می‌بینید، لزوماً نشان نمی‌دهد کارت گرافیک شما همه آن فریم‌ها را به صورت واقعی رندر کرده است. بخشی از فریم‌های نمایش‌داده‌شده ممکن است با کمک هوش مصنوعی بین فریم‌های اصلی ساخته شده باشند.

این تفاوت به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بین DLSS، FSR و XeSS به دنبال بهترین تنظیمات برای بازی باشید. تولید فریم می‌تواند حرکت را بسیار روان‌تر کند، اما افزایش FPS نمایش‌داده‌شده همیشه به معنای افزایش واقعی قدرت پردازشی یا کاهش تأخیر ورودی نیست.

DLSS 5 نسل جدید فناوری رندرینگ عصبی انویدیا است که برخلاف نسخه‌های قبلی DLSS فقط روی بازسازی تصویر یا افزایش وضوح تمرکز نمی‌کند. این فناوری با استفاده از مدل هوش مصنوعی تلاش می‌کند نورپردازی و جزئیات مواد مختلف را در تصویر بازی به شکل واقع‌گرایانه‌تری بازسازی کند. انویدیا DLSS 5 را برای پردازنده‌های گرافیکی GeForce RTX سری ۵۰ معرفی کرده و آن را بخشی از نسل جدید فناوری‌های Neural Rendering می‌داند.

نسخه‌ای از کتابخانه DLSS Neural Rendering در فایل‌های نسخه دسترسی زودهنگام NBA 2K27 دیده شد و همین موضوع باعث شد جامعه مودینگ RenoDX بتواند پیش از عرضه رسمی آن را روی بازی‌های دیگری نیز آزمایش کند. نتیجه این آزمایش‌ها نشان داد DLSS 5 ظرفیت زیادی برای تغییر ظاهر شخصیت‌ها و نورپردازی بازی دارد اما نسخه آزمایشی با مشکلات تصویری و هزینه پردازشی قابل توجهی همراه است.

بیشتر گیمرها DLSS را با افزایش FPS و امکان اجرای بازی‌ها در رزولوشن‌های بالاتر می‌شناسند، اما DLSS Super Resolution می‌تواند روی تأخیر ورودی یا Input Lag نیز اثر بگذارد. دلیل اصلی این موضوع ساده است: وقتی کارت گرافیک به‌جای رندر مستقیم تمام پیکسل‌های خروجی، تصویر را از وضوح داخلی پایین‌تر بازسازی می‌کند، زمان لازم برای رندر هر فریم کاهش پیدا می‌کند. NVIDIA نیز DLSS را مجموعه‌ای از فناوری‌های رندر عصبی معرفی می‌کند که علاوه بر افزایش نرخ فریم و کیفیت تصویر می‌توانند به کاهش تأخیر کمک کنند.

این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت دارد که GPU عامل محدودکننده عملکرد بازی باشد. در چنین شرایطی کاهش بار رندر می‌تواند باعث شود فریم سریع‌تر آماده نمایش شود و بخشی از زنجیره تأخیر کاهش پیدا کند. البته DLSS قرار نیست تمام Input Lag را حذف کند و عواملی مانند پردازش CPU، صف رندر و نمایشگر همچنان در تأخیر نهایی نقش دارند.