فناوری تولید فریم در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین ابزارهای افزایش نرخ فریم بازی‌ها تبدیل شده است. با این حال عددی که در گوشه تصویر به عنوان FPS می‌بینید، لزوماً نشان نمی‌دهد کارت گرافیک شما همه آن فریم‌ها را به صورت واقعی رندر کرده است. بخشی از فریم‌های نمایش‌داده‌شده ممکن است با کمک هوش مصنوعی بین فریم‌های اصلی ساخته شده باشند.

این تفاوت به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بین DLSS، FSR و XeSS به دنبال بهترین تنظیمات برای بازی باشید. تولید فریم می‌تواند حرکت را بسیار روان‌تر کند، اما افزایش FPS نمایش‌داده‌شده همیشه به معنای افزایش واقعی قدرت پردازشی یا کاهش تأخیر ورودی نیست.

اگر از DLSS برای بالا بردن نرخ فریم استفاده می‌کنید، انتخاب حالت مناسب فقط به کیفیت تصویر مربوط نیست. یکی از نکات مهم این است که DLSS با کاهش وضوح رندر داخلی، بخشی از بار پردازش را از روی کارت گرافیک برمی‌دارد؛ اما اگر این وضوح بیش از حد پایین بیاید، ممکن است محدودیت پردازنده یا همان CPU Bottleneck به وجود بیاید.

در DLSS 4.5، انویدیا مدل ترنسفورمر نسل دوم را معرفی کرده که کیفیت تصویر، پایداری تصویر در حرکت و کاهش Ghosting را بهبود می‌دهد. این مدل اکنون برای کارت‌های GeForce RTX در دسترس است و از طریق NVIDIA App می‌توان مدل مورد استفاده را برای بازی‌ها تغییر داد.

اگر بعد از بستن یا خرید یک کامپیوتر گیمینگ فقط ویندوز و درایور کارت گرافیک را نصب کرده‌اید و دیگر سراغ BIOS یا UEFI نرفته‌اید، ممکن است چند قابلیت مهم سخت‌افزار هنوز فعال نشده باشد. تنظیماتی مانند XMP یا EXPO برای رم و Resizable BAR برای ارتباط پردازنده با حافظه کارت گرافیک می‌توانند در بعضی سیستم‌ها روی عملکرد بازی‌ها تأثیر بگذارند. تنظیم منحنی فن و بررسی قابلیت‌هایی مانند PBO نیز می‌تواند به کنترل بهتر دما و عملکرد پردازنده کمک کند.

البته منوی BIOS در مادربوردهای ASUS و MSI و Gigabyte و ASRock یکسان نیست و حتی نام یک گزینه ممکن است در مدل‌های مختلف تغییر کند. بنابراین بهتر است نام گزینه را ملاک قرار دهید و در صورت تفاوت مسیر منو، دفترچه مادربورد را بررسی کنید.

Frame Generation یکی از مهم‌ترین فناوری‌های گرافیکی سال‌های اخیر است که با ساخت فریم‌های میانی می‌تواند تعداد فریم‌های نمایش‌داده‌شده را افزایش دهد. با این حال افزایش عدد FPS روی نمایشگر الزاماً به معنی کاهش تأخیر ورودی یا بهتر شدن پاسخ‌گویی بازی نیست. عامل بسیار مهمی که باید در کنار Frame Generation بررسی شود، Base FPS یا نرخ فریم واقعی تولیدشده توسط موتور بازی است.

این تفاوت در بازی‌های سنگینی مانند Cyberpunk 2077 اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر بازی بدون Frame Generation با نرخ فریم مناسبی اجرا شود، فریم‌های تولیدشده می‌توانند حرکت را روان‌تر کنند. اما وقتی Base FPS بیش از حد پایین یا ناپایدار باشد، اضافه کردن فریم مصنوعی لزوماً مشکل اصلی را برطرف نمی‌کند و حتی ممکن است تأخیر و نوسان Frametime بیشتر احساس شود.

برای گرفتن بیشترین عملکرد از کامپیوتر معمولاً تنظیمات BIOS و گزینه‌های ویندوز اولین مواردی هستند که بررسی می‌شوند. با این حال برخی تنظیمات پیشرفته‌تر نیز وجود دارند که می‌توانند نحوه ارتباط سخت‌افزار با پردازنده را تغییر دهند.

یکی از این موارد MSI Mode است. با فعال کردن MSI Mode برای کارت گرافیک، نحوه ارسال درخواست‌های وقفه از GPU به CPU تغییر می‌کند. این روش می‌تواند در برخی سیستم‌ها باعث کاهش سربار پردازنده و بهبود زمان پاسخ‌گویی سخت‌افزار شود.

نکته مهم این است که MSI Mode یک قابلیت مربوط به Message Signaled Interrupts است و ارتباطی با شرکت MSI و محصولات سخت‌افزاری این شرکت ندارد.

انتخاب کارت گرافیک دیگر فقط به قدرت خام GPU و تعداد هسته‌ها محدود نیست. فناوری‌های آپ‌اسکیلینگ و تولید فریم مانند DLSS انویدیا و FSR ای ام دی بخش مهمی از تجربه گیمینگ را تشکیل می‌دهند. مشکل اینجاست که قابلیت‌های مختلف این فناوری‌ها به نسل‌های متفاوت کارت گرافیک وابسته هستند و مقایسه آن‌ها را پیچیده‌تر می‌کنند.

در سال ۲۰۲۶ این تفاوت بیشتر هم شده است. انویدیا با DLSS 5 به سمت رندرینگ عصبی و تولید تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی رفته و ای ام دی نیز FSR را به فناوری‌های مبتنی بر یادگیری ماشین گسترش داده است. بنابراین هنگام خرید GPU باید علاوه بر قدرت خام کارت، پشتیبانی نرم افزاری و مقدار رم کارت گرافیک را هم در نظر گرفت.